بامداد دو شنبه 25 غقرب/ آبان1389

عیـــد است، غبـــار ســر راه تـو تـوان شد 

قــــربـانی قـــربان نـگـــاه تـــو تــوان شــد

امیـد، شهیــد دم شمشیر غــروری است

بسمــل ز  خَـــم طـرف کلاه تـو تـوان شـد 

باید همه تن دل شد و آشفت و جنون کرد

تـا مـحـــرم گیسوی سیـاه تـو تــوان شــد

تسلیــــم، ز آفــــات جهـــــان بــاک نـدارد

در جَیـب خــــودم محـــو پناه تـو تـوان شد

ای خـاک خـــرامت گل فـــردوس به دامن

کـــــو بخت کـه پامــال گیاه تـو تـوان شد؟

سهل است شفاعت گری جرم دو عالـم

گــــر قــابل یک ذرّه گنــــاه تـو تـوان شـد

( بیـــدل)، دل مـــا طـاقت آفـــات نـــدارد

تــا کی هـــدف نــاوک آه تـو تـوان شــد؟