https://karaamat.blogfa.com هر بامداد یک غزل از بیدل fa blogfa.com Fri, 20 Nov 2015 04:23:00 +0400 https://karaamat.blogfa.com/post/107 من سنگدل چه اثر برم زحضور ذکر دوام او چو نگین نشدکه فرو روم به خود از خجالت نام او سخن آب‌ گشت و عبارتی نشکافت رمز تبسمش تک وتاز حسرت موج می نرسید تا خط جام او نه سری‌که سجده بناکند، نه لبی‌که ترک ثناکند به‌کدام مایه اداکند عدم ستمزده وام او سر خاک اگربه هوا رسد، چونظرکنی ته پا رسد نرسیده‌ام به عمارتی‌که ببالم از در و بام او به بیانم آن طرف سخن، به تامل آنسوی وهم و وظن ز چه عالمم‌که به من ز من نرسیده غیر پیام او تک و پوی بیهده یافتم، به هزار کوچه شتافتم Fri, 20 Nov 2015 04:23:00 +0400 karaamat karaamat.blogfa.com/post/107 https://karaamat.blogfa.com/post/105 ا ستاد سراهنک Wed, 24 Nov 2010 03:29:58 +0400 karaamat karaamat.blogfa.com/post/105 https://karaamat.blogfa.com/post/104 بامدادچهار شنبه 3 قوس/آذر 1389 تـرک آرزو کـــردم رنـــج هستی آســـان شــد سوخت پــر فشانیهـا کاین قفس گلستان شد عالـــم از جنـــون مــن کـــرد کسب همـــواری سیل گریه سر دادم؛ کوه، دشت و دامان شـد خامشی بـــه دامـانـم شور صـد قیـامت ریخت کاشتــم نفــس در دل ریشـــۀ نیستــان شــد هــــر کجــا نظــر کـــردم فکــر خویش راهم زد غنچــه تـا گل ایـن بـاغ بهـــر مـن گریبــان شد بـــر صفـای دل، زاهــد! این قدر چه می نازی؟ هــــر چه آیینـه گـردید، باب خود فروشان شد Wed, 24 Nov 2010 03:06:00 +0400 karaamat karaamat.blogfa.com/post/104 https://karaamat.blogfa.com/post/103 بامدادشنبه 29 عقرب/آبان 1389 قـدح از شوق لعلت چشم بی خواب است پنداری گل از شـــرم رخـــت آیینــــۀ آب اســت پنــــداری خیـال کیست یــارب شمـــع نیـــرنگ شبستانـــم؟ هجــــوم حیــرتی دارم کـــه مهتــاب است پنداری شــدم خــاکستر و از جـــوش بیتــابی نیــاسـودم رگ خوابی کــه دارم نبض سیمــاب است پنـداری تعلـق هــای هستی محـــو چنـــدیـن حیـرتم دارد بـه خــود پیچیـدنم در زلــف او تـاب است پنـــداری بــه چنــدین پیچ و تـاب از دام حیــرت بر نمی آیــم ســرا Sat, 20 Nov 2010 02:03:00 +0400 karaamat karaamat.blogfa.com/post/103 https://karaamat.blogfa.com/post/102 بامداد جمعه 28 عقرب/آبان1389 ز چـــاک سینـــه آهـــی می نویســـم کتـــانـم، حـــرف مــاهی می نویســم محبّـــت نــامـــه پـــرداز است امــــروز شــرار بـــرگ کــاهی می نــــویســـم ســـرا پــا دردم، از مطلـــب مپــرسیـد بــه مکتــــوب آه آهی می نـــویســـم بـــه رنگ ســایـه مشق دیگـرم نیست همیــن روز سیـــاهی می نـــویسـم غبـــــار انتـظــــار کیــست اشکــــم کـه هـر سـطری بـه راهی می نویسم ســـواد نقطــــۀ مــــوهــــومِ روشـن بـــه تحقیـق اشتبـاهی می Thu, 18 Nov 2010 23:52:00 +0400 karaamat karaamat.blogfa.com/post/102 https://karaamat.blogfa.com/post/101 غزلی ناب Thu, 18 Nov 2010 03:17:37 +0400 karaamat karaamat.blogfa.com/post/101 https://karaamat.blogfa.com/post/99 بامدادپنج شنبه 27عقرب/آبان1389 بـــاز از جهــــان حسرت دیــــدار می رســـم آیینـــه در بغــــل بــــه درِ یـــــار می رســــم خـــوابـــم بهــــار دولـت بیـــــدار می شــــود هــر چنــد تــا بـــه سایـــۀ دیــوار می رسـم زیــن یک نفس متـاع کـه بار دل است و بس شــور هـــزار قــافلــــه در بـــار می رســــم میــخـانـــۀ حضــــور ، خیـــال نگــه کیسـت؟ جــام دمــاغ دارم و ســر شــار می رســــم نــازم بـــه دستگاه ضعیفی کـه چــون خیـال در عـالمی کـــه اوست، Thu, 18 Nov 2010 02:54:00 +0400 karaamat karaamat.blogfa.com/post/99 https://karaamat.blogfa.com/post/98 بامداد چهار شنبه 26 عقرب/آبان 1389 از بس قماش دامن دلـدار نازک است، دستم اگر ز کار نرود کار نـازک است از طـوف گلشنت ادبــم منع می کنــد کیفیّت درشتی ایـن خـار نــازک است تا دم زنی،چو آیینه گردانده است رنگ این کارگاه جلوه،چه مقدار نازک است عــــرض وفــــا مبـــاد وبــال دگـر شود ای ناله، عبرتی،که دل یار نازک است تا گشت جنبش مژه سیل بنای اشک بی پرده شدکه طینت هموار نازک است ای نـازنیـن طبیب! ز دردت گــداختــم پیش آ، که نـالۀ من بیمار نازک است فرصت کفیل این Tue, 16 Nov 2010 23:58:00 +0400 karaamat karaamat.blogfa.com/post/98 https://karaamat.blogfa.com/post/97 بامداد سه شنبه 25 غقرب/آبان1389 شهرام ناظری Tue, 16 Nov 2010 00:02:08 +0400 karaamat karaamat.blogfa.com/post/97 https://karaamat.blogfa.com/post/96 بامداد سه شنبه 25 غقرب/آبان1389 رسید عیــد و طــرب ها دلیل دل گـردید امیـد خلق، به صــد رنگ مشتعل گردید زدنـد ساده دلان تیــغ بــر فسان هوس کـه خـون وعـدۀ قــربانیان بحـل گــردید من و شهیدمحبت دلی که جز به رخت بـه هـر طـرف نظر انداختم، خجل گردید چسان به کعبه توانم کشیدمحمل جهد کــــه راهــــم از عرق انفعال گِل گـردید ز سیــر کسوتِ تسلیم چشم قـــربانی هـــوس ز جـــامۀ احــرام منفعل گردید به فکر خام جدایی دلیل فطرت کیست کنـون کـــه دیده بـه دیدار متّصل گردید Mon, 15 Nov 2010 23:47:15 +0400 karaamat karaamat.blogfa.com/post/96